Europese belangenbehartiging

In our modern world, good water management involves much more than just building dykes and mills. Managing water levels, planning the shape and course of waterways, flushing and dredging canals, treating wastewater – it’s all in a day’s work for the waterschappen. Some of them even manage roads and waterways. The responsibility for our drinking water, however, rests with the drinking water companies.

Deze wegwijzer beschrijft de maatregelen die nodig zijn om als waterschap (meer) Europa-bewust te opereren. De Unie van Waterschappen ondersteunt hiermee het proces naar (meer) Europa-bewustzijn bij de waterschappen.

De duidelijk aanwezige relatie tussen water en andere beleidskwesties rechtvaardigt een structureel, oherent waterbeleid op Europees niveau. De makers en uitvoerders van het Europese waterbeleid hebben behoefte aan
grondige en betrouwbare informatie om standpunten te kunnen formuleren, adequate wetgeving te kunnen
vaststellen en op de hoogte te zijn van de praktische gevolgen van de implementatie van Europese richtlijnen.

De Unie van Waterschappen (en de NL regering) blijft zich op het standpunt stellen dat het compromis tussen haalbaarheid en gezondheidsbescherming geen verdere ruimte laat voor hogere gezondheidsbescherming dan nu al voorzien is in het Gemeenschappelijk Standpunt.

De Unie van Waterschappen (en de NL regering) stelt zich op het standpunt dat het compromis tussen haalbaarheid en gezondheidsbescherming geen verdere ruimte laat voor hogere gezondheidsbescherming dan nu al voorzien is in het Gemeenschappelijk Standpunt.

De Unie van Waterschappen en Vewin steunen het rapport en de aanpak van rapporteur Laperrouze om een goede invulling te geven aan het doel om vervuiling van oppervlaktewateren door bepaalde verontreinigende, prioritaire stoffen aan te pakken.

2e lezing "Milieukwaliteitsnormen Waterbeleid en Wijziging Richtlijn 2000/60/EG" (COM (2006) 397).

De waterschappen hebben vanuit hun verantwoordelijkheden een sterke relatie met de landbouwsector. Het uitgangspunt is samenwerking, om te zorgen dat de landbouw zich kan blijven ontwikkelen, met een minimale impact op de waterkwaliteit en een goede verdeling van het beschikbare water.

Gezien het belang van bodem is het nodig dat lidstaten op een duurzame manier omgaan met bodem. Uitgangspunt voor de Unie van Waterschappen is echter dat lidstaten zoals Nederland die al goed functionerende wetgeving ter bescherming van de bodem hebben, niet extra belast worden door aanvullende Europese regelgeving.

Het Nederlandse bodembeleid is al ver ontwikkeld, is werkbaar en biedt voldoende bescherming voor een duurzaam gebruik van de bodem. De Unie van Waterschappen steunt een Europees bodembeleid, maar wil benadrukken dat dit de goed werkende Nederlandse praktijk niet mag belemmeren.

De richtlijn inzake industriële emissies is van groot belang om vervuiling van het grond en oppervlakte water te voorkomen. Daarnaast is het voor de waterschappen, die verantwoordelijk zijn voor de zuivering van het stedelijk afvalwater, van belang dat de richtlijn geen dubbel wetgevingsregime als gevolg heeft.

De waterschappen zijn onder meer verantwoordelijk voor de exploitatie van rioolwaterzuiveringsinstallaties en voor het afgeven van vergunningen aan agrarische ondernemingen. Bij het uitvoeren van deze activiteiten worden waterschappen direct geraakt door het voorstel voor de IPPC richtlijn.

Het voorstel van de Europese Commissie voor een richtlijn betreffende de invoering van normen voor een humane vangst van diersoorten met behulp van vallen heeft directe implicaties voor een kenmerkend Nederlands veiligheidsprobleem, namelijk de bescherming van de laaggelegen landsdelen tegen overstromingen door dijkdoorbraken.

Positie van de Unie van Waterschappen, Huis van de Nederlandse Provincies en LTO Nederland voor de stemming in de Milieucommissie op 11 oktober 2005 van het Scheele rapport over het voorstel van de Europese Commissie voor een richtlijn tot de invoering van normen voor de humane vangst van bepaalde diersoorten met behulp van vallen (COM (2004) 532).

De Kaderrichtlijn heeft tot doel in heel Europa een gelijke bescherming van de bodem te bieden. Lidstaten dienen via een gezamenlijke systematische aanpak degradatie van de bodem tegen te gaan en bodembescherming te integreren in andere beleidsvelden, waarbij de verschillende functies van bodem in acht genomen worden.

De huidige richtlijn, richtlijn 98/83/EG betreffende de kwaliteit van voor menselijke consumptie bestemd water, wordt herzien. Het doel van de richtlijn is de volksgezondheid te beschermen tegen verontreiniging in water dat bestemd is voor menselijke consumptie door er voor te zorgen dat water gezond en schoon is.

De kwaliteitsverbetering die het gevolg is van deelname aan een benchmark maakt de activiteit tot een potentieel nuttig instrument in de nieuwe lidstaten (aanpassen aan de KRW eisen en WSP1) en in de ontwikkelingslanden (Millennium Development Goals en WOPS’s2)

Vanwege het interdisciplinaire karakter van water gerelateerde thema’s (milieu, economie, ontwikkelingssamenwerking en buitenlands beleid) is coördinatie op Europees en mondiaal niveau van belang. Bij veel problemen blijkt water meer en meer uitgangspunt voor beleid te zijn in plaats van slechts een onderdeel daarvan.

Voor de waterschappen is een Europese strategie op gebied van invasieve soorten relevant in het kader van de muskusrattenbestrijding. De waterschappen zijn, in samenwerking met de provincies, in Nederland verantwoordelijk voor de bestrijding van muskusratten.

Tijdens de totstandkoming van de Dienstenrichtlijn1 beloofde de Europese Commissie om de positie van diensten van algemeen belang binnen het Europees recht te verduidelijken. Bij diensten van algemeen belang kan bijvoorbeeld gedacht worden aan telecommunicatie, energie of de drinkwatervoorziening.

Door middel van de formulering van de millenniumdoelstellingen van de VN in september 2000 heeft de internationale gemeenschap zijn betrokkenheid uitgesproken bij het verminderen van de armoede in de wereld. Doelstelling 7C betreft de uitdaging om in 2015 van het aantal mensen in de wereld, dat geen duurzame toegang heeft tot veilig drinkwater en basis sanitatie voorzieningen, tot de helft terug te brengen.

Het Europees Klimaatbeleid richt zich op twee componenten: mitigatie van en adaptatie aan klimaatverandering. Spreken over klimaatadaptatie is spreken over water. Het veranderende klimaat beïnvloedt het watersysteem én haar gebruikers. De watersector is zich bewust van haar verantwoordelijkheid om een bijdrage te leveren aan adaptatie en mitigatie van klimaatverandering.

Over het voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad over overstromingsbeoordeling en -beheer (2e lezing). Dit stemadvies richt zich op de twee resterende discussiepunten van de richtlijn voor de Unie van Waterschappen, VNG en IPO: de reikwijdte van de richtlijn en het solidariteitsprincipe.

De Unie van Waterschappen ondersteunt het Gemeenschappelijk Standpunt van de Raad. De tekst van het Gemeenschappelijk Standpunt biedt een goed kader om op een flexibele manier om te gaan met risico's en maatregelen omtrent overstromingsbeoordeling en -beheer.

De Unie van Waterschappen verwelkomt het Europees initiatief voor een Hoogwaterrichtlijn en ondersteunt het Seeber rapport. Het rapport is een goede stap om tot bindende afspraken te komen voor een meer geïntegreerd stroomgebiedbeheer op het gebied van hoogwaterbescherming.

Vewin en de Unie van Waterschappen steunen het rapport Breyer, dat een verbetering is van de ontwerpverordening van de Europese Commissie. Het rapport vereenvoudigt de procedures voor het toelaten van gewasbeschermingsmiddelen op de markt, maar versterkt daarbij de bescherming van het milieu, en het water in het bijzonder.

Vewin en de Unie van Waterschappen pleiten voor een goede bescherming van het milieu, en het water in het bijzonder, met betrekking tot gebruik van gewasbeschermingsmiddelen. Doelstellingen van de kaderrichtlijn water mogen niet in gevaar komen door gebruik van deze middelen.

Deze verordening is voor de waterschappen belangrijk omdat op ongeveer de helft van de meetlocaties in het regionale watersysteem nog te veel gewasbeschermingsmiddelen in het oppervlaktewater worden gevonden.

Medicinale reststoffen die in het water terecht komen zijn vaak lastig meetbaar en moeilijk te zuiveren. Om goed en veilig drinkwater te produceren is het van belang dat er zo weinig mogelijk stoffen in het water zitten die een gevaar voor de gezondheid kunnen opleveren.

VEWIN en UvW dringen aan op uitsluiting van de drinkwater– en afvalwatersectoren van de werking van de dienstenrichtlijn om hoogwaardige dienstverlening te kunnen blijven garanderen.

Stemadvies Rapport Klass – 1e lezing milieucommissie. Ontwerp verordening betreffende de markttoelating van biociden (COM(2009)0267).

Ontwerp verordening betreffende de markttoelating van biociden (COM(2009)0267). Bespreking in eerste lezing - milieucommissie rapport Klass.

De Europese Commissie heeft de Europese Aalverordening op de agenda van de Raad van 16 en 17 april 2007 geplaatst. Deze verordening heeft grote gevolgen voor de waterschappen.